5 augustus... de dag waar we toch ook naar hadden uitgekeken werd er toch eentje in mineur... Amelie is gisteren nacht koorts beginnen maken. Gelukkig zijn de apothekers hier 24/24h open en kon Tom daar snel terecht voor een thermometer en pijnstilling. Dus het werd een nacht met veel opstaan en veel traantjes van kleine meid, want die voelde zich echt niet OK.
Deze ochtend moesten we uit ons huurhuis (ja tuurlijk, net vandaag!) toch maar rustig proberen werken zolang Amelie wel nog kon slapen, zolang de pijnstilling werkte ging het goed, maar eens die uitgewerkt was schoot de koorts weer de hoogte in. Tijdverschil? Drukke dagen? Veel opwinding? Veel zon? Een combinatie van alles? Wie zal het zeggen?
Maar, zo zaten wij wel om 10u in een Disneyhotel, met een kleine meid die niet eens besefte waar ze zat en wij die normaal moesten wachten tot 15u vooraleer we onze kamer in konden checken... normaal gezien stond er vanochtend een speciaal ontbijt op de planning, die hadden we gisteren al gecancelled, Animal Kingdom zou er vandaag ook niet van komen. Wat we nu vooral wouden was een bed. Valesca sprak dus een van de werknemers aan en legde de situatie uit, gelukkig werden we geholpen door Holly, onze nieuwe beschermheilige die hemel en aard heeft verzet om ons toch meteen een kamer te kunnen geven, en wat voor een!
In eerste instantie hadden we hier een 'normale' kamer, door een actie dat als je lid bent van Disney+ kreeg je nu 20% korting, of zoals bij ons, een gratis upgrade naar een royal room, wat wij zeker wel wouden! Uitzicht zou dan wel op de parking zijn, maar ach, dan was dat maar zo. Maar Holly gaf ons stiekem een upgrade, met een uitzicht om U tegen te zeggen. Nu voelen we ons wel echt als royals.
Amelie sliep de middag door en werd pas wakker rond 1u met de boodschap dat ze honger had, dan maar even rondkijken en een croissantje eten in het hotel.
Na het eten weer naar de kamer, weer spijnstilling, weer slapen. Wakker geworden en weer een vrolijke lieve meid zoals we ze kennen. Ze wou graag het zwembad en 'het hotel' zien, dus badkleding aan en eens gaan kijken. Eindelijk een lachje, een gilletje, onze meid was er weer.
Maar dat was ook weer van korte duur, want nadien wou ze weer naar de kamer, en weer viel ze als een blok in slaap... en daar zijn we nu. Enorm balen, want wat hadden we uitgekeken naar haar reactie om te zien dat we nog een weekje bij Mickey zouden komen slapen... achja... shit happens, en ook dat is vakantie soms zeker?
 |
| en toen sloeg het weer om... gedaan met de pret |
Dus nu zitten we op de kamer. Vrienden van ons zijn ondertussen gearriveerd waar we normaal gezien het weekend mee zouden door brengen, of dat gaat lukken zullen we deze nacht en morgen ochtend wel weer zien. Hopelijk voelt kleine meid zich dan weer beter, want dit is echt k.u.t.
