Vanochtend sliepen we allemaal al een beetje langer, stilaan maar zeker verlaat de jetlag ons lichaam. Vanochtend werd er dan ook feestlijk ontbeten met... Mickey wafels! (alé... voor Amelie dan toch). We maakten weer een picknickje want vandaag stond een langere uitstap op de planning, we zouden nl helemaal naar de westkust van Florida rijden om te genieten van de parelwitte stranden en mooi blauw water.
Onze eerste stop bracht ons bij Caspersen beach, niet voor het mooie strand maar om een geheel andere reden, dit strand staat erom bekend dat je hier ipv schelpen, haaientanden kan zoeken. Dus na een rit van 2 uurtjes konden we beginnen aan ons strand avontuur.
Natuurlijk, onze dochter draaide al meteen de lokale bevolking rond haar vinger, en een oudere man kwam haar al meteen zijn professionele zeef aanbieden die speciaal gemaakt was om schelpen en haaientanden te zoeken. Papa werd dan ook al meteen aan het werk gezet om druk mee te helpen zoeken. Met resultaat! Er kwam zelfs een krabje uit de zeef gevist.
Enkele uurtjes en haaientanden later tikten het aan tegen de middag en besloten we om terug te keren naar de auto en een boterhammetje in de frisse airco te eten en door te rijden naar de tweede stop van de dag, Siesta Beach. Waarom deze laatste? Wel, dat zou namelijk wel het mooiste strand zijn van Amerika, dus dat moesten we wel eens met eigen ogen zien natuurlijk.
En ja... het verschil met Caspersen beach was toch wel geel groot! In tegenstelling tot een harde korrelachtige ondergrond in Caspersen beach had Siesta beach een heerlijk zacht bijna poedersuiker achtig zand. Mooi licht van kleur, het water super turquoise, en wij drietjes extra blij met deze upgrade. Als slag op de vuurpijl vond papa zelfs nog iets heel speciaals in de zee, een sand dollar (zoals een zeestrer maar dan eigen aan deze streek), die mag je echter niet meenemen naar huis (jaja, dit stond duidelijk aangegeven voor je het strand opgaat) en legden we dus netjes terug neer in de zee.
Amelie speelde nog naar hartelust en mama en papa werden zelfs nog getrakteerd op een ijsje. Rond 4u was het echt wel genoeg geweest voor ons strandavontuur. We deden nog enkele lekker melige touristenwinkeltjes waar Amelie natuurlijk weer haar slag sloeg met (alweer) een kettingkje van een dolfijn en een nieuwe magneet voor aan haar magneet muur in haar kamer. Eenmaal uitgewinkeld reden we weer naar huis terug waar we puree aten met dino nuggets (tja... als dochter mag kiezen...) en werden met een goede douche alle laatste restjes zee afgespoeld. En nu, rust! Tot morgen.
